najdziwniejsze kryształki mojego chowu.

Szkliwo bez fryty, jako barwniki tytan i śladowo kobalt.
Kolor bliższy prawdy po lewej stronie zdjęcia.

kubeczki, kubeczki.

a największy problem przy szkliwach krystalicznych...

...to konieczne niekiedy szlifowanie spodów.
(Na zdjęciu nie ma jeszcze : szlifierki kątowej, wiertarki z końcówką ścierną i tarczy, którą montuję na koło garncarskie...)
Oczywiście w początkach trudniejsze były inne zagadnienia.

upodobałem sobie ostatnio ten zestaw kolorów

(h-25cm)

zdjęcie dzisiejsze, nad Wisłą wiosennie.

szkliwa same się nie robią :)

Za każdym stoi mniej lub więcej prób.
To próbki jednego szkliwa z niedzieli.

baniaczek

inna fryta, koloranty te same, warunki wypału i masa też.

dziś z pieca.

nowe pomysły

Nowe pomysły na kolory czasami realizują się zaskakująco dobrze już po pierwszej próbie.

Trzeba drążyć dalej.

próbki

po procencie, po gramie.
Plus jeden, plus dwa, plus trzy.
Różnią się niewiele, ale jednak.

butla

trzy wpisy poniżej tego jest ta sama butla jeszcze na kole.

na tle brudnej, mokrej szyby.

deszczowo i ciemno, mimo że to rano.

pojemnik.

wazon

zwykle wazonów nie robię, a kiedy już zrobiłem - uszkodziłem przy odbijaniu podstawki, na której był wypalany.

nikiel w połysku.

powtarzam to do znudzenia. Spodobało mi się amerykańskie określenie koloru pojawiającego się w niklowym szkliwie krystalicznym : "electric blue". :)
P.S.
Ten sam pojemnik w stanie przed wypałem biskwitowym w poście z 23.06.2013 (kilka poniżej).

mat?

pierwsza (no, może druga) próbka matowej krystalizacji.
Wygląda (dla mnie) zachęcająco.
Jak powiadają : pójdę tą drogą :)

jedno z nowych szkliw.

jakiś czas temu wypalone, dziś ponownie sfotografowane.

(h-23cm, d max.-19cm)

w świetle naturalnym

jeden z pojemników z poprzedniego postu.(czy może raczej "posta".)

1285C, piec elektryczny.

kubki

około 200ml.